کاتالونیا

یکی از مواردی که می توانست بارسلونا را قوی تر کند، حضور یک بازیکن هدف و بلند قامت بود. زلاتان تنها بازیکنی در بارسلونا بود که می توانست به در هم شکستن دفاع حریف کمک کند. ابراهیموویچ قابلیت سرزنی و دریبل کردن دارد و همچنین شوت هایش در جهان یکی از قدرتمند ترین هاست. بی شک یک بازیکن با استعداد است که می توانست به بازی تهاجمی بارسلونا کمک کند.

بارسلونا برای به ثمر رساندن گل در مقابل دفاع اتوبوسی تقلا می کرد. در حالی که بسیاری از بازیکنان بارسا مانند زلاتان از قدرت سرزنی و شوت های محکم بهره مند نبودند. شاید مشکل زلاتان، لئو مسی بود. قطعا زلاتان یک بازیکن غول پیکر بود و تمایل نداشت که نقش دوم تیم را به عهده داشته باشد. وقتی این بازیکن سوئدی در بارسلونا ایفای نقش می کرد، مسی خواستار بازی در پست «شماره 9 کاذب» بود.

نفوذ مسی در بارسلونا فوق العاده است و این بازیکن همیشه به هرچه می خواهد می رسد. این برای ابراهیموویچ مشکل بود که خودش را با سیستمی که سبک خاص فوتبال او نبود، وفق دهد. قسمت آخر رابطه بین زلاتان و پپ گواردیولا بود. ESPN گزارش داد که این دو 6 ماه قبل از فروش بازیکن سوئدی با هم صحبت نکرده بودند. شکی نیست که همین مشکلات فروش او را ممکن ساخت.

زلاتان ابراهیموویچ یکی از بزرگترین بازیکنان جهان است که ویژگی های منحصر به فردی دارد. با این حال بارسلونا باشگاهی است که به عنوان یک خانواده شناخته می شود. نگرش زلاتان این بود که تلاش هایش به عنوان یک بازیکن در این زمینه بیهوده است. پس از آن پپ گواردیولا از مسی در آن پست استفاده کرد و به زلاتان بازی نرسید. مهم نیست یک بازیکن چقدر خوب است، هیچ بازیکنی بزرگتر از باشگاه نیست. این امر به ویژه در بارسلونا صدق می کند. بله، زلاتان صرفا یکی از بازیکنان بارسلونا برای بهتر شدن تیم در خط حمله بود، اما زلاتان هرگز نمی توانست مناسب باشگاه کاتالانی باشد.

با این حال، جای تعجب داشت اگر زلاتان امروز در باشگاه می بود. ما بر این باور هستیم که اگر زلاتان در باشگاه می ماند بارسلونا قدرت امروزش را نداشت. هم اکنون از شما خوانندگان می پرسم آیا فروش زلاتان انتخاب درستی بود؟ و یا اصلا خرید او از ابتدا یک ایده خوب بود؟