کاتالونیا

شوق پدرانه

یکی از ارکانی که باعث شد تا وی با مشکلات زندگی کنار بیاید تولد پسرش، میلان بود. پیکه در این باره گفت: «این رویداد همه چیز را تغییر داد؛ شما به راحتی می توانید ببینید که او در این جهان یک اتفاق تازه است و هیچگاه یک رابطه ی منفی را برقرار نمی کند. او همیشه خندان و خوشرو است؛ او بسیار شاداب است و من از بازی کردن با وی لذت می برم».

او اعتراف کرد که: «سال گذشته در مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان ما شکست سختی از بایرن خوردیم و 3-0 مغلوب شدیم. من بسیار ناراحت بودم، به خاطر اینکه مسابقه بدی را سپری کرده بودم و بعد به خانه بازگشتم ولی زمانی که میلان را دیدم همه چیز تغییر کرد؛ او هم اکنون 12 ماهه است و می تواند حرف بزند و راه برود و ما از این موضوع بسیار خوشحالیم».

خاطرات دوران کودکی

پیکه در سال 1987 در بارسلون به دنیا آمد، او تا آنجا که به یاد دارد از بارسلونا هیچگاه جدا نشده! او شرح داد: «زمانی که من 5 یا 6 ساله بودم یادم است که هر هفته با خانواده ام برای تماشای بازی به ورزشگاه می رفتیم. در بچگی آرزوی من حضور در بارسا و ترکیب اول این تیم بود».

او از یک نسل طلایی است که به بارسا چیزهای زیادی بخشید. ابتدا وارد تیم جوانان بارسلونا شد که به عنوان پشتوانه آن دستاورد بازیکنان بزرگی به تیم کنونی پیوستند. او توصیف کرد: «ما با یک نگاه می فهمیدیم که دیگری چه می خواهد؛ اشخاصی مثل لیونل مسی و سسک فابرگاس با من سالهای زیادی فوتبال بازی می کردند و از آنجا که همه ی ما 12 یا 13 ساله بودیم همدیگر را خیلی خوب می شناختیم و برای همین است که در زمین مسابقه با یک نگاه متوجه می شویم که مثلاً لئو هم اکنون چکار می خواد بکند یا چه می خواهد».

بازگشت به خانه

به هر حال، او در سن 17 سالگی به منچستر یونایتد پیوست و پس چهار سال دوباره به باشگاه اصلیش بازگشت؛ او در اینباره می گوید: «من به عنوان یک نوجوان وارد آنجا شدم و بعد شبیه یک مرد به این تیم بازگشتم».

مشخصاً هیچگاه این موضوع از کسی پوشیده نبود که وی خواهان این است که روزی به تیمی که دوران کودکی اش را در آن سپری کرده برگردد و برای او ارزش بارسا در نزد مردم مشخص است. او در یک شبکه در آمریکای شمالی گفت: «ما واقعاً بسیار کوچک بودیم ولی بارسلونا شرایط ما را تغییر داد و ما را به جهان معرفی کرد و مزایای ما را به دنیا عرضه کرد. تیم خوب رکن بسیار مهمی برای کاتالونیایی هاست که باعث می شود ما فوتبال خود را واقعی تر بازی کنیم».

او اشاره کرد که: «نه تنها تیم فوتبال، بلکه تیم بسکتبال، هندبال و سایر تیمهای دیگر بارسلونا در رشته های ورزشی مختلف؛ من احساس می کنم که هواداران بین بارسلونا و سایر تیمها تمایز قائل می شوند و به افتخارات این باشگاه فخر می ورزند».

سرمربی گری فوتبال در آینده؟

او با پاسخ دادن به برخی سوالات درباره آینده اش بحث خود را تمام کرد و شاید جایگاه آینده خود را نیز به شوخی بیان کرده باشد: «من هم اکنون 26 ساله هستم و امیدوارم که برای سالهای بیشتری مثل، شش، هفت، هشت یا حتی نه سال دیگر نیز به فوتبال در اینجا ادامه دهم اما واقعاً نمی دانم که در آینده چه اتفاق خواهد افتاد؛ شاید به عنوان یک سرمربی یا حتی یک مدیر باشگاه، هیچ کس هیچ چیز نمی داند».